Vrije kavels in de lift


Martijn Kok op de bouwplaats
Martijn Kok uit Rotterdam bouwt zijn eigen huis. Niet een riant miljonairsoptrekje, maar één van de kluswoningen in Spangen. “Vooral de vrijheid om een woning afgewerkt te hebben naar mijn eigen wensen was voor mij de reden erin te stappen.” Ook de lage prijs van 170.000 euro was voor Martijn aanlokkelijk. “Dan heb je 110 vierkante meter, afgewerkt op nieuwbouwniveau!”

De reisleider in Oostelijk Afrika was in 2006 net terug in Rotterdam toen de kluswoningen werden aangeboden. Een unieke kans om samen met 18 andere particuliere opdrachtgevers een appartementengebouw op te knappen aan de Nicolaas Beetstraat.

Op de derde verdieping komt het appartement van Martijn. “Aan de straatkant is het zitgedeelte. En daar,” wijst hij naar de plek waar het woonblok uit 1930 schuin afbuigt, “de keuken en het sanitair.” Hoe en waar de muren komen, bedacht hij zelf, met hulp van een architect. “Het is leuk om dat te verzinnen. Tot en met de deurkruk toe.”

Zelf een huis bouwen hoeft helemaal niet duur te zijn. Het kan juist geld besparen. “De kosten van de projectontwikkelaar zijn eruit gesneden,” verklaart Martijn. “In plaats daarvan moet je wel weer elders advies vragen, maar die kosten wegen niet op tegen die van de projectontwikkelaar. En de gemeente moet willen meewerken. Van hen vraagt het de nodige inspanning.”

Niet alleen de gemeente, maar ook de toekomstige bewoners moeten veel inspanning leveren om hun ultieme woning te realiseren. Zeker als het om collectief particulier opdrachtgeverschap gaat en je samen met de buren moet bouwen. “Alleen al omdat we leken zijn die het in onze vrije tijd moeten regelen en in meerderheid besluiten moeten nemen. Rode wangen die eerste avonden. Het duurde wel even eer we het met elkaar eens waren over de verkaveling en de verdeling van de kosten.” Een leermomentje vindt hij het voor de gemeente die de klushuizen van de hand deed. “Het bleek allemaal wel duurder dan was ingeschat. Voor Rotterdam was het ook nieuw.”

Voor Martijn Kok begint het einde in zicht te komen. In januari wordt het casco opgeleverd, maar de binnenkant moet door de bewoners zelf worden gedaan. Tegen de zomer hoopt Martijn in zijn appartement te kunnen wonen.

Bron: AD 14 november 2008