Bewoners 1: Aalsmeers paleis
Familie Buijs met hun woning
Deze week hebben we twee verhalen uit de Woonkrant over de ervaringen van bewoners met particulier opdrachtgeverschap. In dit eerste deel de familie Buijs, die een waar paleis heeft neergezet in Aalsmeer. Arie Buijs over de lange weg naar hun droomhuis: “Feit is dat je geduld moet hebben, maar dan krijg je ook wat.”
Arie en Marijke Buijs komen beiden uit Aalsmeer. Marijke heeft zelfs nog in de straat gewoond waar nu hun nieuwe woning staat. „Nooit gedacht er weer terug te keren. Door het langsrazende verkeer vonden we de straat te druk, maar nu er een gedeelte is afgesloten levert dat geen overlast meer op.”
Hun vorige woning, waar ze dertig jaar hebben gewoond, was al naar hun smaak na de verschillende verbouwingen door de jaren heen. Toch besloot het stel naar een nieuw woning op zoek te gaan. “We wilden meer ruimte en een huis met vrij uitzicht.”
Op internet vonden ze een lap grond van maar liefst 2000 m2. „De koop ging niet zonder slag of stoot, we troffen een trage makelaar. Na ruim een half jaar bieden waren we eindelijk in het bezit van de felbegeerde kavel.”
Tijdens het ontwerptraject had de familie Buijs duidelijk voor ogen hoe het huis eruit moest komen te zien. Een overdekt carport en een groot zonneterras waren een vereiste. Om ook in de toekomst nog uit de voeten te kunnen, wilden ze graag de slaapkamer en de badkamer op de benedenverdieping hebben.
Het pakket van wensen en eisen werd door architect Paul Rietbergen van Goldewijk binnen tien dagen omgezet naar eerste basistekeningen. De moeilijkste taak voor Arie en Marijke was het uitkiezen van de materialen. Marijke: „De bakstenen waren nog het meest lastig. Je hebt zo veel soorten en maten en met alle verschillende voegen waar je uit kunt kiezen, zien ze er steeds weer anders uit.”
Over het algemeen zijn Arie en Marijke Buijs zeer tevreden over het verloop van het traject. Maar niet alles ging zoals het moest. „Zo lag de bouw een tijd stil wegens extreme regenval, dat zijn dingen die heb je niet in de hand.” Ook met onverwachtse uitgaven, die er vrijwel altijd zijn, had de familie Buijs te maken. Zo bestaat de grond onder het huis uit hele zachte veengrond. Een fundering van 52 palen van 12,5 meter lang waren noodzakelijk. “Op dit soort dingen kan je niet beknibbelen.”
“Strakke schema’s zijn noodzakelijk bij het bouwen op een kavel. Wij waren wel eens ongeduldig, maar ze lieten zich onder geen beding opjutten. Als ik dan toch een nadeel moet noemen had ik graag de dakgoten hoger gewild. Zonwering kunnen we nu niet ophangen, we zullen wat anders moeten bedenken. En nog even een tip voor diegenen die ook zelf een huis willen bouwen op een kavel: let op de kosten! Je verzint namelijk steeds meer nieuwe dingen en dat kan aardig in de papieren gaan lopen. Voor het aanleggen van het terras waren tegels nodig. Die we het mooist vonden, waren natuurlijk ook weer het duurst.”
Arie sluit af: „Ik kan iedereen die het zich kan veroorloven, aanraden zelf je huis te bouwen. Marijke en ik zijn dolblij met het resultaat en genieten volop van ons ruime, lichte huis en ons fraaie uitzicht!”
Bron: Woonkrant, Telegraaf 7 februari 2007
